Inspirational and Motivational Quotes by APJ Abdul Kalam

Famous APJ Abdul Kalam Quotes: Dr APJ Abdul Kalam is one of India's most celebrated scientists and former President of India. He is an inspiration to youth to take responsibility and work in the direction of development with loyalty and integrity.

 

• “Dream, Dream, Dream. Dreams transform into thoughts and thoughts result in action.”

• “Determination is the power that sees us through all our frustration and obstacles. It helps in building our willpower which is the very basis of success.”
• “Failure will never overtake me if my determination to succeed is strong enough.”
• “Be Active! Take on responsibility! Work for the things you believe in. If you do not, you are surrendering your fate to others.”
• “The best brains of the nation may be found on the last benches of the classroom.”
• "Life is a difficult game. You can win it only by retaining your birthright to be a person."
  
• "When you look at the light bulb above you, you remember Thomas Alva Edison. When the telephone bell rings, you remember Alexander Graham Bell. Marie Curie was the first woman to win the Nobel Prize. When you see the blue sky, you think of Sir C.V. Raman."

• “Dream is not that which you see while sleeping it is something that does not let you sleep.”
• “It Is Very Easy To Defeat Someone, But It Is Very Hard To Win Someone”
• “Don't take rest after your first victory because if you fail in the second, more lips are waiting to say that your first victory was just luck.”
• “Thinking is the capital, Enterprise is the way, Hard Work is the solution”
• “Man needs difficulties in life because they are necessary to enjoy success.”
• “Be active! Take on responsibility! Work for the things you believe in. If you do not, you are surrendering your fate to others.”
• “Failure will never overtake me if my definition of success is strong enough”.
• "You see, God helps only people who work hard. That principle is very clear."
  
• "Building capacity dissolves differences. It irons out inequalities."
  

• “We are all born with a divine fire in us. Our efforts should be to give wings to this fire and fill the world with the glow of its goodness.”
• “Once your mind stretches to a new level it never goes back to its original dimension”
• “To succeed in life and achieve results, you must understand and master three mighty forces— desire, belief, and expectation.”
• “If you want to leave your footprints On the sands of time Do not drag your feet.”
• “If you want to shine like a sun, first burn like a sun.”
• “To succeed in your mission, you must have single-minded devotion to your goal.”
• “A big shot is a little shot who keeps on shooting, so keep trying.”
• “The only true wisdom is in knowing you know nothing.”
• Those who cannot work with their hearts achieve but a hollow, half-hearted success that breeds bitterness all around.

GK Questions and Answers on Dr. A.P.J. Abdul Kalam

Famous APJ Abdul Kalam Quotes Images

• “I am not handsome but I can give my hand to someone who needs help... Because beauty is required in the heart, not in the face....”
• “Sometimes, it's better to bunk a class and enjoy with friends, because now, when I look back, marks never make me laugh, but memories do.”
• “Behind the parents stands the school, and behind the teacher the home.”
• “God has not promised Skies always blue, Flower-strewn pathways All our life through; God has not promised Sun without rain, Joy without sorrow, Peace without pain.”
• “When your hopes and dreams and goals are dashed, search among the wreckage, you may find a golden opportunity hidden in the ruins.”
• "The youth need to be enabled to become job generators from job seekers."
• "We will be remembered only if we give to our younger generation a prosperous and safe India, resulting out of economic prosperity coupled with civilizational heritage."
  

• “He who knows others is learned, but the wise one is the one who knows himself. Learning without wisdom is of no use.”
• “You cannot change your FUTURE, you can change your HABITS. And surely your HABITS will change your FUTURE”
• “I have repeatedly seen how people are poor at articulating what they want—until they see a work centre doing something they don't want them to do.”
• “See the flower, how generously it distributes perfume and honey. When its work is done, it falls away quietly. Try to be like the flower, unassuming despite all its qualities.”
• “There are boundaries that dictate life: you can only lift so much weight; you can only learn so fast; you can only work so hard; you can only go so far!”
• "Great dreams of great dreamers are always transcended."
  

• “Within the mind are all the resources required for successful living. Ideas are present in the consciousness, which when released and given scope to grow and take shape, can lead to successful events.”
• “The ignited mind of the youth is the most powerful resource on the earth, above the earth and under the earth”
• “The sweetness we taste in a piece of sugar is neither a property of the sugar nor a property of ourselves. We are producing the experience of sweetness in the process of interacting with the sugar.”
• “There seems to be an attitude problem as if we cannot shake ourselves out of a mindset of limited achievement.”
• “I reminded myself that the best way to win was to not need to win. The best performances are accomplished when you are relaxed and free of doubt.”
• "If we are not free, no one will respect us."
  

• “Be more dedicated to making solid achievements than in running after swift but synthetic happiness.”
• “Above all things, reverence yourself.”
• “Before God trusts you with success, you have to prove yourself humble enough to handle the big prize.”
• “Wisdom is a weapon to ward off destruction; It is an inner fortress which enemies cannot destroy.”
• “Knowledge cannot be taken away from anyone except by obsolescence.”
• "War is never a lasting solution to any problem."
  
• "One lesson that every nation can learn from China is to focus more on creating village-level enterprises, quality health services and educational facilities."

APJ Abdul Kalam Death Anniversary 2022: Motivational Quotes and Facts about the Missile Man of India

An outpouring of mourning followed Kalam's passing in India, and numerous condolences to the late president were expressed both offline and online. In remembrance, the Indian government proclaimed a seven-day period of national mourning. Dr Kalam received seven honorary doctorates from 40 different universities. His efforts with ISRO and DRDO, as well as his function as the government's scientific advisor, got him the Padma Bhushan and Padma Vibhushan awards from the Indian government in 1981 and 1990, respectively. 

In 1997, Kalam was awarded the Bharat Ratna, the highest civilian distinction bestowed by India, in recognition of his contributions to scientific advancement and the modernization of Indian defence technology. He was presented with the Von Braun Award by the National Space Society in 2013 "to recognise excellence in the management and leadership of a space-related project". He was named second in a survey of the greatest Indians conducted by Outlook India in 2012 as well.

Read More

‘সাংবিধানিক অধিকাৰ আৰু সংখ্যালঘু সমাজ’

 

‘সাংবিধানিক অধিকাৰ আৰু সংখ্যালঘু সমাজ’

স্বাধীন ভাৰতৰ নাগৰিক হিচাপে গৌৰবেৰে প্ৰকাশ কৰো যে, আজিৰ পৰা ৭০ বছৰ আগতেই ভাৰতৰ প্ৰতিজন নাগৰিকক ভাৰতীয় সংবিধানে ন্যায়, স্বতন্ত্ৰতা, সমতা আৰু ভাতৃত্ববোধেৰে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছে৷ কিন্তু হতাশজনক ভাৱে নাগৰিকৰ এই অধিকাৰ সমূহ পদে পদে খৰ্ব হৈ থকা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ বিশেষকৈ অসমৰ সংখ্যালঘু নাগৰিকৰ সম-অধিকাৰ, সম-মৰ্যাদা, বাক স্বাধীনতা আদি সংবিধান প্ৰদত্ত মৌলিক অধিকাৰ ভূলুণ্ঠিত কৰি এক শ্বাসৰূদ্ধকৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰা হৈছে৷ 

ভাৰতীয় সংবিধানৰ ১৪ নং অনুচ্ছেদৰ জৰিয়তে ৰাষ্ট্ৰই কোনো নাগৰিকক আইনৰ দৃষ্টিত অ-সম ভাবে বিবেচনা কৰিব নোৱাৰিব অথবা ভাৰতৰ ভূ-খণ্ডৰ ভিতৰত সকলো নাগৰিকক আইনৰ দৃষ্টিত ৰক্ষণাবেক্ষণৰ পৰা বঞ্চিত কৰিব নোৱাৰিব অৰ্থাৎ আইনৰ দৃষ্টিত সকলোকে সমভাৱে বিবেচনা কৰা হ’ব৷ ঠিক একেদৰে সংবিধানৰ ১৫ নং অনুচ্ছেদ মতে কোনো নাগৰিকক জাতি-ধৰ্ম, বৰ্ণ, লিংগ আৰু জন্মৰ স্থান আদিৰ ভিত্তিত বৈষম্যমূলক আচৰণ কৰিব নোৱাৰিব৷ কিন্তু ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জী উন্নিতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াত পঞ্চায়তৰ প্ৰমাণপত্ৰ দাখিল কৰা লাখ লাখ দৰিদ্ৰ, অশিক্ষিত আৰু ক্ষমতাহীন মহিলাক ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীৰ পৰা বাদ পেলোৱাৰ বাবে চেষ্টা কৰি বৈষম্যমূলক,পক্ষপাতিত্বমূলক তথা বৰ্ণবাদী নিয়মৰ আশ্ৰয় লৈ নাগৰিকক আদি বাসিন্দা (Original Inhabitants) আৰু আদি বাসিন্দা নহয় (Non Original Inhabitants) হিচাপে শ্ৰেণীবিভাজন কৰি মৌলিক অধিকাৰ খৰ্ব কৰিছে৷ 

১৬ নং অনুচ্ছেদ মতে ভাৰতৰ সকলো নাগৰিকক চৰকাৰী চাকৰিৰ  ক্ষেত্ৰত সম সুযোগ প্ৰদান কৰিব৷ কিন্তু ছাচ্চাৰ কমিটিৰ প্ৰতিবেদন মতে অসমৰ ৩০.৯ শতাংশ ধৰ্মীয় সংখ্যালঘু জনসংখ্যাৰ বিপৰীতে গৃহ বিভাগৰ উচ্চপদত মাত্ৰ ৯.৩ শতাংশ, নিম্ন পদত ১১.৫ শতাংশ, স্বাস্থ্য বিভাগৰ উচ্চ পদত ৮.০ শতাংশ, নিম্ন পদত ১১.১ শতাংশ আৰু পৰিবহন বিভাগৰ উচ্চ পদত ১৩.৯ শতাংশ আৰু নিম্ন পদত ১১.৫ শতাংশ পদত নিয়োগৰ সুবিধাহে লাভ কৰিছে৷ 

১৯ নং অনুচ্ছেদ মতে ভাৰতৰ প্ৰত্যেকজন নাগৰিকক বাক স্বাধীনতা, শান্তি পূৰ্ণ ভাবে সমবেত হোৱা, সংস্থা বা সংঘ গঠন কৰা,  ভাৰতৰ ভূ-খণ্ডৰ যিকোনো ঠাইত মুক্ত ভাবে বিচৰণ কৰা, ভাৰতৰ যিকোনো ঠাইত বসবাস কৰা আৰু যিকোনো জীৱিকা, ব্যৱসায়-বাণিজ্য কৰাৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছে৷ কিন্তু অসমৰ বান-গৰাখহনীয়া আৰু সংঘৰ্ষ পীড়িত সংখ্যালঘু নাগৰিকে জীৱিকাৰ তাড়ণাত অসমৰ এখন ঠাইৰ পৰা আন এখন ঠাইলৈ গ’লেই উগ্ৰ জাতীয়তাবাদী একাংশ দল-সংগঠনৰ দ্বাৰা বিভিন্ন ধৰণৰ শাৰীৰিক, মানসিক আৰু অৰ্থনৈতিক নিৰ্যাতনৰ বলি হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ চৰকাৰ-প্ৰশাসনে সংখ্যালঘু জনসাধাৰণৰ মৌলিক অধিকাৰ ৰক্ষা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে স্বৈৰাতান্ত্ৰিক ভাবে বিদেশীৰ গোচৰ জাপি দি আছে৷ 

২০ (২) অনুচ্ছেদে সকলো ব্যক্তিক মৌলিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰি কোনো ব্যক্তিক এটা অপৰাধৰ কাৰণে একাধিক বাৰ বিচাৰ আৰু শাস্তি প্ৰদান কৰিব নোৱাৰৰ বিধান ৰাখিছে৷ কিন্তু অসমৰ ধৰ্মীয় আৰু ভাষিক সংখ্যালঘু লোকক প্ৰাক স্বাধীনোত্তৰ কালৰ ইংৰাজৰ সুবিধাৰ্থে প্ৰণয়ণ কৰা নাগৰিকত্ব আইনৰ গইনালৈ এজন নাগৰিকক এবাৰ স্বদেশী হিচাপে প্ৰমাণ হোৱাৰ পিছতো বিদেশী ন্যায়াধীকৰণত পুনৰায় গোচৰ প্ৰক্ৰিয়া চলোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ এয়া সংবিধান প্ৰদত্ত মৌলিক অধিকাৰৰ পৰিপন্থী৷ 

ভাৰতীয় সংবিধানৰ আত্মা স্বৰূপ ২১ নং অনুচ্ছেদে ভাৰতীয় নাগৰিকক মৰ্যদা সহকাৰে জীয়াই থকাৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছে৷ কিন্তু সংবিধানৰ এই প্ৰতিশ্ৰুতি ভংগ কৰি ভাৰতীয় নিৰ্বাচন আয়োগৰ দ্বাৰা নথিপত্ৰ পৰীক্ষা নকৰাকৈ ভোটাৰ তালিকাত সন্দেহজনক হিচাপে চিহ্নিত কৰা,  অসম আৰক্ষীৰ সীমান্ত শাখাৰ বিসংগতি পূৰ্ণ আৰু কাল্পনিক প্ৰতিবেদনৰ দ্বাৰা তথা বিদেশী ন্যায়াধীকৰণৰ একপক্ষীয় তথা পক্ষপাতমূলক ৰায়দানৰ জৰিয়তে নিৰক্ষৰ, নিৰীহ সংখ্যালঘু লোকক বিদেশী হিচাপে চিহ্নিত কৰি ডিটেনচন কেম্পত বন্দী কৰি এক দুৰ্বিসহ জীৱন যাপন কৰিবলৈ বাধ্য কৰোৱা হৈছে৷ একেদৰে এনআৰচিৰ ‘আপত্তি’ দাখিলৰ সময়সীমাৰ অন্তিমটো নিশাত হঠাৎ লাখ লাখ ভূৱা আপত্তি দাখিলৰ দ্বাৰা ইতিমধ্যে কঠোৰ পৰীক্ষণৰ জৰিয়তে নিজৰ নাগৰিকত্ব প্ৰমাণ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা সংখ্যালঘু লোকক বিচাৰৰ কাঠগৰাত থিয় কৰাই আত্ম মৰ্যাদা হানি কৰিছে৷

সংবিধানৰ ২১(ক) অনুচ্ছেদে ৬-১৪ বয়সৰ সকলো শিশুক বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষাদানৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছে৷ কিন্তু সংখ্যালঘু অধ্যুষিত অঞ্চল তথা চৰ-চাপৰিত জনসংখ্যা অনুপাতে শিক্ষানুষ্ঠানৰ অভাৱ আৰু ছাত্ৰ অনুপাতে শিক্ষকৰ অভাৱে এই অধিকাৰ ভংগ কৰিছে৷ 

সংবিধান প্ৰণেতা ভীমৰাও ৰামজী আম্বেদকাৰে হয়তো কেতিয়াও কল্পনা কৰা নাছিল যে, ভাৰতীয় সংবিধান প্ৰদত্ত মৌলিক অধিকাৰ সংখ্যলঘু সকলৰ ক্ষেত্ৰত ভূলুণ্ঠিত হ’ব৷ তেওঁ ১৯৫৩ চনৰ ২ চেপ্টেম্বৰ তাৰিখে ৰাজ্যসভাত কৈছিল যে, সংখ্যালঘুসকলৰ ওপৰত হোৱা আঘাত হ’ব ভাৰতীয় গণতন্ত্ৰৰ সৰ্ববৃহৎ ক্ষতি৷ 

আজি আমাৰ মাজত আম্বেদকাৰ আৰু তেওঁৰ সহযোগী সংবিধান প্ৰণেতাসকল নাই যদিও আমাৰ সংখ্যালঘুসকলৰ বাবে বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ গণতান্ত্ৰিক গণৰাজ্যৰ বৃহত্তম সংবিধান আজিও এক ৰক্ষা কবচ হিচাপে আছে৷ এই সংবিধান অবমাননা কৰি শাসক পক্ষই

  

সংখ্যালঘুৰ অধিকাৰ মষিমূৰ কৰাৰ অপচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে৷ বৰ্তমানৰ প্ৰেক্ষাপটত এই অপচেষ্টা প্ৰতিৰোধ কৰাৰ বাবে সংবিধান প্ৰদত্ত সমস্ত অধিকাৰৰ বিষয়ে প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰ কৰা আমাৰ দায়িত্ব হোৱা উচিত৷ 

Read More

অসমৰ ডি ভোটাৰৰ নামত ৰাজনীতি

অসমৰ ডি ভোটাৰ হোৱাৰ কাৰণ আৰু সমাধানৰ পথ কি হ'ব পাৰে

 

১৯৯৭ চনৰ ১৭ জুলাইত ভাৰত নিৰ্বাচন আয়োগে অসম চৰকাৰক এক বিজ্ঞপ্তি জাৰি কৰি অ-নাগৰিকসকলক ভোটাৰ তালিকাৰ পৰা আঁতৰাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। তাৰ পিছত, ভোটাৰ তালিকাৰ সংশোধন আৰম্ভ হয়, ঘৰে ঘৰে জৰীপ কৰা হয়, সেইসময়ত ভাৰতীয় হোৱাৰ যাৱতীয় নথিপত্ৰ দেখুৱাব নোৱাৰা লোকক ভোটাৰ তালিকাত ইংৰাজী ‘ডি’ (D)-ৰ সৈতে চিহ্নিত কৰে৷  জৰীপৰ সময়ত, অনুপস্থিত ভোটাৰসকলকো উক্ত ডি ৰে চিহ্নিত কৰা হৈছিল। ফলত প্ৰায় ৩,৭০,০০০ লোকো ডি ভোটাৰ হিচাপে ঘোষণা লাভ কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত বিদেশী ন্যায়াধীকৰণৰ দ্বাৰা অধিকাংশ লোকেই স্বদেশী হিচাপে ঘোষণা লাভ কৰিছে৷ ২০১৫ চনত অসমত আৰম্ভ হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীৰ জৰিয়তে বিদেশী সমস্যাৰ স্থায়ি সমাধান লাভ কৰাৰ আশা লৈ সকলোৱে আগবাঢ়িছিল যদিও ডি ভোটাৰ আৰু অসম আৰক্ষীৰ সীমান্ত শাখাৰ আৰক্ষীয়ে সন্দেহযুক্ত নাগৰিকৰ গোচৰ জাপি দিয়া লোকসকলক NRC ৰ আওতাৰ পৰা বাদ ৰখা হ’ল৷ মন কৰিব লগীয়া যে ১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০১২ চনলৈকে যিমান ডি ভোটাৰৰ গোচৰ নিষ্পত্তি হৈছিল তাৰে ৮৩ শতাংশই বিদেশী নহয় বুলি ৰায়দান পাইছিল৷

বাক্সা আৰু বৰপেটা জিলাক লৈ গঠন হোৱা সৰভোগ বিধানসভা সমষ্টিতে পাঁচ সহস্ৰাধিক ডি ভোটাৰ আছে। এইসকল লোকৰ ওপৰত সঠিক অধ্যয়ন আৰু বিশ্লেষণ কৰা অতিকৈ প্ৰয়োজনীয় বুলি আমি বিবেচনা কৰিব পাৰি। উল্লেখ্য যে এই বিষয়ৰ লগত নদ-নদীৰ গৰাখহনীয়া কেনেকৈ সংযুক্ত হৈ আছে সেই বিষয়েও অধ্যয়ন কৰাৰ থল আছে। 

 

Read More

২০১৬ চনৰ কথা৷ কালাম ভাই বৰপেটাৰোডৰ প্ৰশান্তি ল’জত উপস্থিত হোৱাৰ পিছতেই মই গৈ পাইছিলো৷  বিটিএডিৰ হত্যাকাণ্ডৰ পিছতো সমগ্ৰ বিষয়ৰ ওপৰত আমি চৰ্চা কৰাৰ বাবে ক্ষেত্ৰ অধ্যয়নৰ কাম কৰি আছিলো৷ কালাম ভআই কাপোৰ সলাই থাকি মোক কৈছিল- হাফিজ ভাইৰ পোষ্ট পৰছ’?, মই কৈছিলো- আইচকা দেহি নাই৷ -তাৰাতাৰি দেহ’৷ 

মই লগে লগে ফেচবুক খুলি চালো৷ হাফিজ আহমেদ ছাৰে মিয়া বিষয়ত কবিতা লিখিছে 'Write down I am a Miya' ৷ মাত্ৰ কেইটামান ঘন্টাৰ ভিতৰতেই বহুত লাইক, কমেন্ট, শ্বেয়াৰ৷ কবিতাটো বহু চৰ্চিত হৈছে৷ আমাৰ ভাল লগাৰ কাৰণ আছিল- প্ৰান্তিয়, দৰিদ্ৰ লোকৰ বেদনাৰ কাহিনী আৰু অধিকাৰৰ সংগ্ৰামৰ কথাবোৰে কবিতাত স্থান পাইছিল বাবে৷ পৰিচয় বিহীনতাৰ যন্ত্ৰণাৰ বিপৰীতে ঐক্যবদ্ধ ভাবে শোষিত শ্ৰেণীৰ হকে বিপ্লৱ কৰাৰ বাবে দৰকাৰী বহু কথাই ছাৰৰ কবিতাত স্থান পাইছিল৷ 

‘এহন তুমি একটা লেখ’— কালাম ভাই মোক উৎসাহিত কৰিছিল৷ এই খিনিতে মনত পৰিছে যে তেওঁৰ ‘কামোৰ’ৰ বাবেই বিটিএডিৰ হত্যাকাণ্ডৰ ওপৰত গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ ‘বিষাদলেণ্ড নাৰায়নগুৰী’ লিখা হৈছিল৷

সন্ধিয়া ৯ মান বজাত মই ঘৰলৈ উভতি আহি লিখিছিলো— ‘মইও মিয়া’৷ 

মিয়া কবিতা ১৯৩৯ চনত মওলানা বন্দে আলীৰ ‘চৰুৱাৰ কথা’ নামৰ কবিতাৰ জৰিয়তে আৰম্ভ হৈছিল যদিও হাফিজ আহমেদ ছাৰৰ উক্ত কবিতাৰ জৰিয়তে মিয়া কবিতায় নৱজীৱন লাভ কৰা বুলিও ক’ব পাৰি৷ এটা নতুন ধাৰাৰ জন্ম হ’ল৷ এই ধাৰাৰ দ্বিতীয়টো কবিতা মই লিখাৰ পিছতেই বহু সমৰ্থন পাইছিলো৷ দুই-তিনি দিনৰ ভিতৰতেই নৱ প্ৰজন্মৰ প্ৰায় ৮ গৰাকী কবিয়ে ৰচনা কৰিলে মিয়া ছিৰিজৰ কবিতা৷ তাৰ পিছত বহু কবিয়ে এই ছিৰিজৰ কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ (বিস্তাৰিত মোৰ ব্লগত পাব- https://shajahanaliahmed.blogspot.com )

মোৰ এই মইও মিয়া নামৰ কবিতাটো অসম বিধানসভাত বিধায়ক শ্বেৰমান আলী আহমেদে পাঠ কৰি অসমৰ নিৰ্যাতিত জনগোষ্ঠীৰ হকে গৰজি উঠাৰ কথা মনত আছে৷

Read More

সময়ৰ কণ্ঠঃ এৰা ধৰা কৰিব লাগিব

সময়ৰ কণ্ঠঃ বিটিআৰলৈ শান্তি কেনেকৈ আহিব?

লেখক- সাজাহান আলী আহমেদ

ঘৃণাৰ ৰাজনীতি চলি থাকিব নে মানুহৰ মাজত ভাতৃত্ববোধ সৃষ্টি কৰি সমন্বয়ৰ এখন সমাজ গঠন কৰিব সেয়া নিৰ্ভৰ কৰে সমসাময়িক নেতৃত্বৰ ওপৰত৷ আমি বিগত সময়ত দেখিছিলো যে বড়ো নেতৃত্বৰ লগত অজনজাতী লোকৰ বিভিন্ন সংগঠনে মতৰ অমিল দেখাই আহিছিল৷ তাৰ মূলতে আছিল অধিকাংশ বড়ো দল-সংগঠনে বড়োসকলৰ বাবে পৃথক ৰাজ্যৰ দাবী উত্থাপন কৰি তীব্ৰ আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচী ৰূপায়ন কৰি আহিছিল৷ যিকোনো মূল্যৰ বিনিময়ত বড়োসকলৰ বাবে পৃথক ৰাজ্য গঠনৰ বাবে বদ্ধপৰিকৰ হৈ পৰিছিল৷ আনকি বৰ্তমানৰ অসমৰ পৰা অৰ্ধাংশ সাঙুৰি লৈ পৃথক ৰাজ্য গঠনৰ বাবে প্ৰস্তাৱিত বড়োলেণ্ডৰ মানচিত্ৰ অংকন কৰিছিল৷ ফলত অজনজাতীলোকসকলে বড়োসকলৰ পৰা ক্ৰমাৎ আঁতৰি থাকিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল৷ 

১৯৮৯ চনৰ পৰাই বড়োসকলৰ মাজত সৃষ্টি হোৱা ভাতৃঘাতী সংঘাতৰ সমান্তৰালকৈ আন আন অজনজাতীলোকৰ লগতো তীব্ৰ সংঘাতৰ সৃষ্টি হৈছিল৷ কিন্তু ১৯৯৩ চনত সম্পাদিত হোৱা বড়ো অটোনমাছ কাউন্সিল চমুকৈ বি এ চি চুক্তি স্বাক্ষৰ হোৱাৰ পিছত এনে সংঘাত দূৰ হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছিল৷ কিন্তু ১৯৯৪ চনত বৰ্তমানৰ বাক্সা জিলাৰ শালবাৰী মহকুমাত ৬০খনতকৈও অধিক গাঁও জ্বলাই কোটি কোটি টকাৰ সম্পত্তি ধ্বংস কৰাৰ সমন্তৰৈলকৈ শতাধিক মুছলমান লোকক হত্যা কৰা হৈছিল৷ ১৯৯৬ চনৰ মে’ মাহত বঙাইগাঁও আৰু কোকৰাঝাৰত ১৯৮জন চাওতাল লােকক হত্যা আৰু ২,৫০,০০০জন লােকক গৃহহীন কৰে। ১৯৯৮ চনত ২৫,০০০ চাওতাল আৰু কেইবা হাজাৰ নেপালী লােকক আৰু ১৯৯৯ চনৰ জুন মাহত ধুবুৰী জিলাত ৭,০০০ লােকক গৃহহীন কৰা হয়, যাৰ অধিকাংশই আছিল আদিবাসী লােক। ইয়াৰ উপৰি বাৰম্বাৰ বড়াে উগ্রপন্থীসকলৰ আক্ৰমণত বঙালী হিন্দু আৰু কোচৰাজবংশীসকলৰ বহু লােক গৃহহীন হ’ব লগা হৈছিল। যিহেতু ১৯৯৩ চনত সম্পাদিত চুক্তিৰ জৰিয়তে শান্তি প্ৰতিষ্ঠা নহ’ল সেইবাবে এইসমগ্র হত্যাকাণ্ডৰ অৱসান ঘটাই স্থায়ি শান্তি প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে ২০০৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে বিএলটি, ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ লগত ত্রিপাক্ষিক চুক্তি সম্পাদিত হয় আৰু সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচী মতে Bodoland Territorial Council (BTC) গঠন হয়। সহস্ত্ৰ সংগঠন বিএলটিৰ নেতা হাগ্ৰামা মহিলাৰীৰ নেতৃত্বত বি পি এফ দল গঠন কৰি পৰিষদীয় শাসনৰ আৰম্ভ কৰা হ’ল যদিও বিটিচি চুক্তিত স্বাক্ষৰ নকৰা এনডিএফবিয়ে স্বাধীন বড়াে ৰাজ্য গঠনৰ  দাবীৰে  সংগ্রাম অব্যাহত ৰাখিলে।আৰু ২০০৮ চনত পুনৰ ওদালগুৰিত ৮২ গৰাকী মুছলমান লােকক হত্যা কৰা হ’ল, য'ত ৪১ খন গাঁও ভস্মীভূত কৰা হৈছিল। ২০১২ চনত কোকৰাঝাৰ, চিৰাং আৰু বঙাইগাঁৱত সংঘটিত হোৱা শতাধিক মুছলমান লােক নিহত হােৱাৰ লগতে দেশী (উজানীয়া) থলুৱা কৃষক, কোচ-ৰাজবংশী লােকো আক্রান্ত হৈছিল আৰু প্রায় পাঁচ লাখ লােক গৃহহাৰা হ'ব লগা হৈছিল। ২০১৪ চনত কোকৰাঝাৰৰ বালাপাৰা, বাক্সাৰ নৰসিংবাৰী, নাৰায়ণগুৰি, নন্কে খাগ্রাবাৰী আৰু ছামথাইবাৰীত অর্ধশতাধিক মুছলমান জনতা নিধন কৰা হ’ল। উক্ত হত্যাকাণ্ডত ২২ জনতকৈও অধিক শিশু, ৩০জনতকৈও অধিক প্রাপ্তবয়স্ক পুৰুষ-মহিলাকে আদি কৰি অর্ধশতাধিক মুছলমান লােকক হত্যা কৰা হ’ল। মাথো বিটিএডিতেই নহয়, অসমৰ প্রাণকেন্দ্র গুৱাহাটী, বৰপেটাৰােড, কোকৰাঝাৰত ২০০৮ চনত ৰঞ্জন দৈমাৰী নেতৃত্বাধীন এনডিএফবিয়ে ধাৰাবাহিক বােমা বিস্ফোৰণেৰে অসম চৰকাৰৰ অস্তিত্বক প্রত্যাহ্বান জনাই ৯৯জন লােকক হত্যা, ৫৪০জন লােকক আহত কৰাৰ লগতে প্রায় ৩০ কোটি টকাৰ সম্পত্তি ধ্বংশ কৰিছিল।

এই সকলো হত্যা-হিংসাৰ অৱসান ঘটোৱাৰ লগতে পৃথক ৰাজ্য গঠনৰ দাবীৰ পৰা আঁতৰি আহি শেহতীয়াকৈ ২৭ জানুৱাৰী, ২০২০ তাৰিখে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ, অসম চৰকাৰ, বিদ্ৰোহী এন ডিএফবিৰ চাৰিওটা গোট আৰু এবছুৰ মাজত শান্তি চুক্তি সম্পাদন কৰি বিটিএডিক বিটিআৰলৈ উন্নীত কৰাৰ লগতে বিদ্ৰোহী সকলে অস্ত্ৰ সম্বৰণ কৰি প্ৰস্তাবিত বিটিআৰলৈ শান্তিৰ পৰিবেশ ঘূৰাই অনাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে। এই চুক্তিয়ে পৃথক বড়োলেণ্ডৰ দাবী পৰিহাৰ কৰি অখণ্ড অসমৰ পোষকতা কৰাটো অতি শুভলক্ষণ। বিটিআৰৰ অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ লোকৰ সৰ্বাঙ্গীন উন্নয়নৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ চৰ্ত সাপেক্ষে অস্ত্ৰৰ ঝনঝননী নিঃশেষ কৰি বিটিএডি অঞ্চলৰ লগতে সামগ্ৰিক ভাৱে অসমত শান্তি প্ৰতিষ্ঠাৰ স্বাৰ্থত যোৱা ২৭ জানুৱাৰী, ২০২০ তাৰিখে কেন্দ্ৰ-ৰাজ্য উভয় চৰকাৰ, বিটিচি প্ৰশাসন, এবছু আৰু এন ডি এফ বিৰ চাৰিওটা গোটৰ মাজত সম্পাদন হোৱা বড়ো শান্তি চুক্তিৰ দ্বাৰা বড়ো জনগোষ্ঠীৰ সৰ্বাঙ্গীন উন্নয়ন হ’লে নিশ্চিত ভাবে বৰ্তমানৰ বিটিআৰত বসবাস কৰা লোকৰ মাজত ভাতৃত্ববোধ গড়ি উঠিব। যিহেতু বড়ো আৰু অন্যান্য জনগোষ্ঠীয় লোকৰ মাজত ওপৰত উল্লেখ কৰা ধৰণে সংঘাত হৈছিল ফলত বহুলোকৰ মৃত্যু হোৱাৰ লগতে সামাজিক ব্যৱধান বৃদ্ধি পাইছিল। গতিকে প্ৰকৃত শান্তি প্ৰতিষ্ঠাৰ স্বাৰ্থত বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠী সমূহৰ মাজত বিশ্বাস আৰু আস্থাৰ পৰিবেশ সৃষ্টি কৰিবৰ বাবে বড়ো নেতৃত্বই আগভাগ ল’ব লাগিব।

ইফালে অজনজাতী বসতিপ্ৰধান গাওঁ সমূহ প্ৰস্তাৱিত বিটিআৰৰ পৰা কৰ্তন কৰাৰ বাবে চুক্তিৰ ৩.২ নং অনুচ্ছেদত উল্লেখ কৰিছে৷ বিগত সময়ত দেখা গৈছিল যে বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ লগত বড়োসকলৰ সংঘাত সৃষ্টি হৈছিল আৰু সমান্তৰালকৈ সম-উন্নয়ন, সম-অধিকাৰৰ শ্ল’গান কাগজে-কলমে থাকিলেও কাৰ্যক্ষেত্ৰত ৰূপায়িত হোৱা নাছিল৷ সেয়ে স্বাভাৱিকতেই বড়োসকলৰ সংখ্যা কম থকা গাওঁসমূহ কৰ্তন কৰাৰ বাবে প্ৰবল ভাবে দাবী উত্থাপিত হৈছিল৷ এই বিষয়বোৰকেই আধাৰ হিচাপে লৈ ২০১৪ চনত ৰাজনৈতিক ভাবে অজনজাতীসকলে ঐক্যবদ্ধ হৈ প্ৰাক্তন আলফা নেতা নৱ কুমাৰ শৰণীয়াক সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিছিল৷ একেদৰে দ্বিতীয় বাৰৰ বাবেও নৱ শৰণীয়াই সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱাৰ পিছত বিটিচিৰ পৰিষদীয় নিৰ্বাচনত বড়ো ৰাজনৈতিক শক্তিক পৰাজিত কৰি পৰিষদ দখল কৰাৰ কোচকাৱাচ আৰম্ভ কৰিছিল যদিও সেই সপোন বাস্তৱ নহ’ল৷ তাৰ পূৰ্বেই শান্তি চুক্তি সম্পাদিত হ’ল৷

২০০৩ চনত স্বাক্ষৰিত চুক্তিৰ পিছত বিটিচিত মুঠ ৪০৪৩ খন গাওঁ আছিল তাৰে প্ৰায় ১৮০০ খন গাওঁত সংখ্যাগৰিষ্ঠ অজনজাতী (অবড়ো) লোকে বসবাস কৰে আৰু মাথো ৪১০ খন গাওঁত ১০০ শতাংশ জনজাতী লোকে বসবাস কৰে৷ এই অঞ্চলৰ পৰিসীমা পুনৰ নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ পিছত থাকি যোৱা অঞ্চৰ অজনজাতী লোকৰ ভূমিৰ অধিকাৰ থাকিব নে নাথাকে সেই বিষয়ে এক বৃহৎ প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে৷ যিহেতু বিভিন্ন সময়ত বিটিচিৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য হাগ্ৰামা মহিলাৰীয়ে ঘোষণা কৰি আহিছে যে ২০০৩ চনৰ বিটিচি চুক্তি স্বাক্ষৰ হোৱা তাৰিখৰ পূৰ্বে বিটিচিত বসবাস কৰা সমূহ জনগোষ্ঠীৰ লোক ইয়াৰ বাসিন্ধা৷ গতিকে এইসকলক ভুমিৰ ক্ষেত্ৰত সমঅধিকাৰ প্ৰদান কৰি যিকোনো ভুমি আইন অথবা ভুমি নীতি গ্ৰহনৰ সময়ত বিটিআৰত বসতি কৰি থকা ভুমিহীন তথা গৰাখহনীয়া গ্ৰস্থ লোকক ভূমি প্ৰদান কৰাৰ লগতে ভুমিৰ ক্ৰয় বিক্ৰয় হস্তান্তৰৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰা, বিটিএডি তথা প্ৰস্তাৱিত বিটিআৰত চৰকাৰী চাকৰি, ঠিকা-ঠুকলি তথা চৰকাৰী সা-সুবিধা জনসংখ্যা অনুপাতে প্ৰদান কৰা, বিটিএডি তথা প্ৰস্তাৱিত বিটিআৰত বড়ো জনগোষ্ঠীৰ বাবে সংৰক্ষিত থকা আসন সমূহৰ বাদে বাকী থকা অসংৰক্ষিত আসনত অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ প্ৰতিনিধি সকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুবিধা কৰাৰ লগতে পৰিষদীয় চৰকাৰতো উচিত সংখ্যাত প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰিলে, বিভিন্ন সংঘৰ্ষত নিহত হোৱা, নিৰুদিষ্ট হোৱা, ঘূণীয়া হোৱা লোকৰ পৰিয়াল বা নিকটাত্মীয়ক উপযুক্ত সাহায্য প্ৰদান কৰাৰ লগতে গৃহহীন হোৱা লোকৰ পুনৰ সংস্থাপন কৰিলে নিশ্চিত ভাবে মানুহৰ মনত থকা অবিশ্বাসৰ পৰিৱেশ ক্ৰমাৎ আঁতৰ হ’ব বুলি বিশ্বাস কৰো৷ 

পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশে বিশ্বায়নৰ প্ৰভাৱত কৃতকাৰ্যতাৰ শীৰ্ষত আৰোহন কৰাৰ সময়তে আমাৰ দেশ তথা ৰাজ্যত আভ্যন্তৰীণ অস্থিৰতাৰ বাবে সামগ্ৰীক উন্নয়ন স্থবিৰ হৈ পৰিছে৷ ইয়াৰ পৰা ওলাই অহাৰ বাবে আমাৰ বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ নেতৃত্বই এৰা-ধৰাৰ মনোভাবেৰে আগবাঢ়িব লাগিব আৰু আমাৰ মাজত থকা অনৈক্য দূৰ কৰিব লাগিব৷ তেতিয়াহে প্ৰকৃতপক্ষত শান্তি প্ৰতিষ্ঠা হ’ব৷ 

Read More

সংগ্ৰামৰ পৰা শান্তিলৈ

১৯৯৪ ৰ পৰা বিটিআৰ লৈ মচিব নোৱাৰা স্মৃতিবোৰ ঃ

অসমীয়া, বড়ো, মুছলমান আদিয়ে যিবোৰ কথা মনোযোগ দিব লাগিব

মাকে কোলাত লৈ পদূলিৰ পৰা আমাৰ ঘৰৰ উত্তৰ ফালে থকা বুনমাজা গাওঁলৈ আঙুলিৰে দেখুৱাইছিল কেনেদৰে দাউ দাউ কৈ জ্বলি আছিল মানুহৰ ঘৰবোৰ৷ তেতিয়া মোৰ বয়স ৫ বছৰ ৬ মাহ৷ মা-দেউতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ঘৰৰ প্ৰতিজন মানুহৰ মাজত থকা ব্যাপক আতংক মই বুজিব পাৰিছিলো৷ যিবোৰ কথা প্ৰত্যক্ষ ভাবে মনত আছে সেইবোৰ কথাহে আজি আলোচনা কৰিম৷ ক্ৰমশঃ ৰাতিৰ এন্ধাৰ বাঢ়ি আছিল আৰু আমাৰ মনত আতংক বৃদ্ধি পাই আছিল৷ মই তেতিয়া বুজি পোৱা নাছিলো কোনে আৰু কিয় মানুহৰ ঘৰবোৰ জ্বলাই দিছিল৷ কিন্তু দেখিছিলো যে আমাৰ আইখাৰী বিলৰ পথাৰ গাওঁৰ উত্তৰ প্ৰান্তৰ বংশীবাৰী, ভাটৌপুখুৰী আদি গাওঁৰ মানুহে আতংকত আমাৰ ঘৰৰ ফালে আহি আছিল৷ মানুহৰ লগত নথি-পত্ৰ, কাপোৰ-কানি, মাছ ধৰা জাল আদি লৈ তেওঁলোকে আশ্ৰয় বিচাৰি আহিছে৷ বেছি সংখ্যক মহিলা আৰু লগত শিশুসকলেহে প্ৰথমে নিজৰ আপোন ঘৰ ত্যাগ কৰি আহি আছিল৷ আমাৰ ঘৰ আৰু চোতালখন ডাঙৰ৷ চোতালত পিতাই ঢাৰি পাৰি দিছে আৰু মানুহে তাতেই বহি ‘ইয়া নাফছি’ পাঠ কৰি আছে৷ তেতিয়াৰ পৰাই আমাৰ কৃষক পৰিয়ালটোৱে শাক-পাচলিৰ খেতি কৰিছিল বাবে ঘৰত ঢাৰি আছিল বহু পৰিমাণে৷ কাৰো ভোক নাছিল যে ভাত খাব৷ আনকি সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰেও একো খোৱাৰ বাবে প্ৰস্তুত নাছিল৷ অনাহাৰে, অনিদ্ৰাত মানুহে আমাৰ ঘৰত নিশা যাপন কৰিছিল৷ বহুতৰে ধাৰণা আছিল যে তেওঁলোকৰ গাওঁখন জ্বলাই দিলেও আইখাৰীলৈ জুইৰ লেলিশান শীখাই ঢুকি নাপাব৷ কিন্তু তাৰে বহুতে নিশাৰ ভাগতেই আমাৰ ঘৰ ত্যাগ কৰি দক্ষিণ ফালে গতি কৰা আৰম্ভ কৰিছিল৷ 

স্বাভাৱিকতেই তেতিয়া মোৰ মনত প্ৰশ্ন জাগিছিল— কোনে ঘৰবোৰ জ্বলাই দিছিল বুলি৷ উত্তৰ আহিছিল উগ্ৰপন্থীয়ে৷ এই উগ্ৰপন্থী কোন, কিয় মানুহৰ ঘৰবোৰ জ্বলাই খেদি আছে সেই কথা মোৰ জনা নাছিল আৰু জনাৰ বাবে মোৰ সুবিধাও নাছিল৷ যিহেতু আমাৰ পৰিয়ালৰ মানুহবোৰ আতংকিত হৈ আছিল৷ 

পিছৰ দিনাখন  পুৱাৰ ভাগতে মোৰ বাইদেউ জাহানাৰা আৰু হুমায়ুনৰ সৈতে ঘৰখন ত্যাগ কৰি আনন্দপুৰলৈ যাবলৈ পঠাই দিছিল৷ আনন্দপুৰ গাওঁখন আমাৰ গাওঁৰ পৰা প্ৰায় ২০ কিলোমিটাৰ দক্ষিণে অৱস্থিত৷ তাত আমাৰ মাকৰ মামাৰ ঘৰ৷ নিশাৰ পৰাই আলোচনা চলিছিল যে ৰেলপথৰ উত্তৰ পাৰে মুছলমানক থাকিবলৈ নিদিব৷ গতিকে আমি ৰেল পথ পাৰ হৈ আনন্দপুৰলৈ যাবলৈ ওলাইছিলো৷ বাইদেউৰ হাতত ঘৰৰ প্ৰয়োজনীয় নথি-পত্ৰ আৰু মুড়ীৰ টেমা দি আমাক পঠাই দিয়া হ’ল৷ তেতিয়াও সকলো কথা অস্পষ্ট হৈ আছিল৷ মৰমৰ ছাগলীজনী, প্ৰিয় গছবোৰ, নতুনকৈ বনোৱা টিনৰ ঘৰ, ঘৰত থকা আমাৰ খেলৰ সামগ্ৰীবোৰ, একেলগে খেলা সতীৰ্থসকলক এৰি আমি গৈ আছিলো দক্ষিণ ফালে৷ ঘৰৰ গৰু-ছাগলী আৰু যাৱতীয় সামগ্ৰীবোৰ ঠায়-ঠিক কৰাৰ বাবে আমাৰ তিনিজনৰ বাদে কোনোৱে ঘৰ ত্যাগ কৰা নাছিল৷ বুজাব নোৱাৰা আতংকেৰে মুখবোৰ শুকাই গৈছিল৷ মোৰ হাতত এটা কাপোৰৰ টোপোলা৷ বাৰে বাৰে প্ৰিয় ঘৰখনলৈ চাই চাই আমি গতি কৰিছিলো৷ তেতিয়ালৈকে গাওঁৰ বেছিভাগ মানুহেই নিজৰ ঘৰবোৰ এৰি গুচি গৈছিল৷ চৰম নিস্তব্ধতাই ছানি ধৰিছিল সমগ্ৰ অঞ্চল৷ পথৰ দাঁতিৰ কুকুৰবোৰে ভূকা নাছিল, চৰাইবোৰে গাণ গোৱা নাছিল৷ আমি তিনিজনে কান্দো-নাকান্দোকৈ পথেৰে গৈ আছিলো৷ গৈ গৈ মৈৰাঝাৰ গাওঁ পাইছিলো৷ সেই অঞ্চলৰ মানুহে তেতিয়াও নিজৰ ঘৰখন এৰি থৈ যোৱা নাছিল৷ আমাৰ দৰে উত্তৰ অঞ্চলৰ পৰা ঘৰ এৰি অহা লোকে প্ৰচণ্ড ৰ’দৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ বাবে গছৰ তলত জিৰণী লৈ আছিল, বহুতেই মূৰত পানী ঢালি সুস্থ হোৱাৰ চেষ্টা কৰি আছিল৷ তেতিয়া হয়তো পুৱা ১০ মান বাজিছিল৷ ৰাতি ভাত খোৱা হোৱা নাছিল বাবে প্ৰচণ্ড ভোক লাগিছিল৷ মৈৰাঝাৰত আমাৰ আত্মীয়ৰ ঘৰত আমি গৈ উপস্থিত হৈছিলো৷ ভাবিছিলো তেওঁলোকে আমাক কিবা খাবলৈ দিব৷ কিন্তু তেওঁলোকৰ মুখবোৰো শেঁতা পৰি আছিল৷ পথত লগ পোৱা মানুহৰ দৰেই তেওঁলোকৰ মুখতো আন্তৰিকতাৰ চিন নাছিল৷ আমি কিছুসময় জিৰণী লৈ আকৌ যাত্ৰা কৰিছিলো দক্ষিণ ফালে৷ পথাৰৰ মাজত কঁকাললৈকে ঢুবি যোৱাকৈ পানী আছিল৷ আমি পানীৰ মাজেৰেই যোৱাৰ কথা ভাবিলো৷ নহ’লে বহুত বেছি পথ খোজকাঢ়িব লাগিব৷ আমি পিন্ধি থকা কাপোৰ তিতি গৈছিল৷ 

গৈ গৈ আমি গুৱাগাছাৰ ৰেলপথ পাৰ হ’লো৷ ২ কিলো মিটাৰমান যোৱাৰ পাছত গুৱাগাছা সত্ৰৰ কাষেৰে এখন সৰু নৈ পূৱলৈ বৈ আছে৷ খোজকাঢ়ি পাৰ হ’ব পৰা যায়৷ মাই আমাক লৈ বাইদেউক নৈৰ পাৰতে বহি থাকিবলৈ কৈছিল৷ কাৰণ সকলোৱে জানিছিল যে ৰেল পথ পাৰহৈ গৈ বড়ো উগ্ৰপন্থীয়ে আক্ৰমণ নকৰে৷ কিন্তু আৰু অধিক পথ যোৱাৰ বাবে মানা হয়তো এই কাৰণেই কৰিছিল যে গুৱাগাছা গাওঁখন ভাষিক অসমীয়া বসতি প্ৰধান৷ আই-পিতাই আশীৰ ৰক্তাক্ত আন্দোলন দেখিছিল বাবেই হয়তো ভাষিক অসমীয়াক ভয় কৰে৷ গতিকে আমি তাতেই বহি থাকিলো৷ নৈখনৰ উত্তৰ পাৰে পথাৰ এখনত বহি বহি আমি মানুহৰ যন্ত্ৰণা উপলদ্ধি কৰিব পাৰিছিলো৷ মই যিহেতু মাত্ৰ পাঁচ বছৰীয়া শিশু আছিলো, সেই সময়ৰ প্ৰতিটো ঘটনাই মোৰ মনত শিলৰ ৰেখা আঁকি থৈ গ’ল৷ মোৰ মনত আছে যে সেই পথাৰ খনত এটা বতল আৰু এটকা পৰি থকা পাইছিলো৷ মোৰ দুখ লাগিছিল এই কাৰণে যে মোৰ দৰে কোনোবাই এইখিনি হয়তো ঘৰৰ পৰা আদৰেৰে লৈ আনিছিল, কিন্তু হাতৰ পৰা হেৰাই থাকিল৷ মই অলপ সময় বিচাৰ খোচাৰ কৰিছিলো৷ বাইদেউৱে মোক অকলে ক’তো যাব নিদিয়ে৷ আমাৰ অসহায় মুখবোৰেই আমাক একেলগে থাকিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল৷ 

আবেলিত পিতাই-মাই গৰু-ছাগলী আৰু ঘৰৰ সামান্য জৰুৰী সামগ্ৰী লৈ নৈ পাৰৰ পথাৰখনত উপস্থিত হ’ল৷ ঘামি যোৱা মুখত ধূলিয়ে ডাঠ চামনি পেলাইছিল৷ চলচলীয়া চকুবোৰে আমাক কাষত পোৱাৰ আন্তৰিক ভালপোৱা ব্যক্ত কৰিছিল৷ সেমেকি উঠিছিল চকুবোৰ৷ আমি একেলগে নৈখন পাৰ হৈ ভাষিক অসমীয়া গাওঁত প্ৰৱেশ কৰিছিলো৷ গাওঁখনত প্ৰৱেশ কৰিয়েই আমাৰ আতংকিত মনবোৰ কিছুপৰিমাণে শান্ত হৈছিল৷ মই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাষিক অসমীয়া মানুহ দেখা পালো৷ তেওঁলোকে বালটি, কেটলি অথবা জগ আদিত নেমু পানী, চৰবত, চাহ, বিস্কুট আদি লৈ পথৰ কাষে কাষে শাৰী পাতি থিয় হৈ আছে আৰু দুৰ্গত মানুহক মাতি নি সেইবোৰ খাবলৈ দিছে৷ গৰু-ছাগলীবোৰ কোনোবায় ৰক্ষণা-বেক্ষণ কৰিছে, পানী-খেৰ আনি দিছে৷ সেই পৰিঘটনাৰ সময়ৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে মই মানুহৰ মনত আন্তৰিকতা দেখিলো৷ হাঁহি মুখে সেৱা কৰা দেখিলো৷ দুখত সমভাগী হোৱা দেখিছো৷ আমি তেওঁলোকৰ পৰা পোৱা মৰমৰ বাবে যেন আমাৰ মনৰ অশান্তিবোৰ কিছু সময়ৰ বাবে পাহৰি পেলালো৷ তেতিয়াই বুজিলো যে দুখৰ সময়ত দুৰ্গতৰ কাষত থিয় হ’লে দুৰ্গত মানুহৰ মনৰ যন্ত্ৰণা কিমান পৰিমাণে লাঘব হয়৷ শান্তি তাতেই থাকে৷ 

গুৱাগাছাৰ পৰা মাজগাওঁ গৈ পাওঁতে এন্ধাৰ নামি আহিছিল৷ মাজগাওঁৰ হাইস্কুল খেলপথাৰত চৰকাৰী আশ্ৰয় শিবিৰত পাতিছে৷ হৃদয় ভগা কান্দোনক একমাত্ৰ সাৰথি কৰি ত্ৰিপালৰ এখন সৰু তম্বুুৰ ভিতৰতেই ৬-৭ জনীয়া পৰিয়াল লৈ কোনোমতে নিশা যাপন কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে৷ তাৰে পৰা আমাক আনন্দপুৰৰ মামাহঁতৰ ঘৰলৈ লৈ গ’ল৷ 

নিশা পাৰ হ’ল৷ কিন্তু আমাৰ ককা, খুড়া, পেহী, দাদাহঁত ক’ত থাকিল সেই কথা জনা নগ’ল৷ 

আবেলি সময়ত মামাহঁতৰ ঘৰতো একপ্ৰকাৰ হাহাকাৰময় পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হ’ল৷আনন্দপুৰ-মাজগাওঁৰ বহু যুৱকৰ লগতে আমাৰ বাছেদ মামা উত্তৰ অঞ্চললৈ গৈছে৷ ৰাস্তাৰ পৰা উত্তৰ অঞ্চলৰ আকাশলৈ চালে মাথো ক’লা ধুৱা দেখা যায়৷ আমাৰ সপোনৰ ঘৰবোৰেই যে তেতিয়া অগ্নিকুণ্ডত জাহ গৈ আছিল সেই কথা একপ্ৰকাৰ নিশ্চিত হৈ পৰিছিল৷ মানুহে কোৱা শুনিছিলো এই অঞ্চলৰ পৰা আন্দোলন কৰিব যোৱাসকলৰ ওপৰত গুলি চলোৱাৰ খবৰ পোৱা গৈছে৷ 

বাছেদ মামা কেইমাহমান পূৰ্বে বিয়া পাতিছে৷ নতুন মামী হিয়া ঢাকুৰি কান্দিছে৷ নানা, নানী আৰু ঘৰৰ অইন সকলোৰে মনবোৰ অস্বাভাৱিক ভাবে যন্ত্ৰণাকাতৰ হৈ পৰিছে৷ তেনেতে এন্ধাৰৰ জাল ফালি কান্দোনৰ ৰোল তুলি মামাৰ গুলিবিদ্ধ মৃতদেহ ঘৰলৈ লৈ অনা হ’ল৷ মামাৰ দেহৰ পৰা তেতিয়াও তেজ নিগৰি আছিল৷

আমি আনন্দপুৰত থাকোতেই খবৰ পালো যে বাঁহবাৰীৰ দৰ্জীচাচাকো হত্যা কৰা হৈছে৷ তেওঁলোকে বাঁহবাৰী হাইস্কুলতেই চৰকাৰী আশ্ৰয় শিবিৰত আশ্ৰয় গ্ৰহণ কৰি আছিল৷ নিশাৰ সময়ত আশ্ৰয় শিবিৰলৈ গুলি বৰ্ষণ কৰিছিল আৰু জ্বলাই দিয়া হৈছিল৷

প্ৰায় এমাহৰ মূৰত অঞ্চলত শান্তি আহিছে বুলি মোক আৰু মোৰ বাইদেউ জাহানাৰক থৈ পৰিয়ালৰ বাকীসকলে ঘৰলৈ উভতি যোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা বুলি শুনিলো৷ থকা-মেলাৰ ঠাই ঠিক-ঠাক কৰিবলৈ দাদাহঁতে আমাৰ গাওঁলৈ যাব বুলি জানি তেওঁলোকৰ পিছা এৰি নিদিলো৷ মোৰ জেদৰ বাবেই আলী দাদাই মোক লৈ গৈছিল৷

গাওঁখনত এজন-দুজন মানুহ আহিছে যদিও কাৰোৰেই ঘৰ-দোৱাৰ জ্বলিবলৈ বাকী নাছিল৷ মাথো জ্বলি যোৱা নাছিল মাৰ্বল আৰু কড়িৰ পিয়লাবোৰ৷ আমাৰ ঘৰৰ বেছিভাগ সামগ্ৰী পুখুৰীত পেলাই থৈ গৈছিল যদিও শাল কাঠৰ বিশাল চন্দুকখন ঘৰতেই আছিল বাবে সেইখন জ্বলি গৈছিল৷ ধ্বংসস্তুপৰ মাজত বিচাৰি পাইছিলো খুচুৰা পইচা, জালৰ কাঠি৷ চাৰিও ফালে মৰিশালীৰ নিৰৱতা আৰু অগ্নিৰ তাপত লেৰেলি যোৱা তামোল, নাৰিকেল, আম-কঠাল আৰু অইন গছবোৰ তেতিয়াও থিয় হৈ আছিল, পুখুৰীৰ পানী স্বচ্চ হৈ আছিল আৰু মাছে লাভ কৰিছিল স্বাধীনতা৷ পুখুৰী পাৰৰ মধুৰীআম, বগৰীবোৰ পকি আছিল, পথাৰৰ ধান বিস্শৃংখলকৈ হাউলী পৰি আছিল৷ আমাৰ ঘৰৰ টিনবোৰ তেতিয়া জ্বলি ৰঙা পৰি গৈছিল, ঘৰৰ কাঠবোৰ পুৰি এঙাৰ হৈছিল৷ তথাপিও ঘৰবোৰ নগ্ন হৈ থিয় হৈ আছিল৷ 

সেইদিনাখন ঘৰৰ পৰা উভতাই আনন্দপুৰলৈ লৈ যোৱা হ’ল আৰু মা-দেউতা আৰু ঘৰৰ অইন মানুহৰ লগত মোক আৰু বাইদেউক লৈ যোৱা নহ’ল৷ এনেদৰেই আমি মামাহঁতৰ ঘৰত থাকিলো৷ মই ঘৰৰ সৰু ল’ৰা হিচাপে সকলোৱে মৰম কৰে বাবেই যে এনেদৰে মামাৰ ঘৰত এৰি গৈছিল সেই কথা জনা নাছিল৷ মোতকৈ দুবছৰত ডাঙৰ হুমায়ুনক লগত নিছে৷ তেওঁৰ লগত মোৰ সদায় কাজিয়া লাগিয়ে থাকে৷ প্ৰায় দুমাহে মই তেওঁৰ লগত কাজিয়া কৰিব পৰা নাই, মোৰ মৰমৰ ছাগলীজনীক তেওঁ ভালকৈ ঘাঁহ খোৱাইছে নে নাই, মোৰ খেলৰ বস্তুবোৰ কোনোায় নিলে নেকি আদি হাজাৰ ভাৱনাই মনত ক্ৰিয়া কৰি থাকিল৷ এদিন কোনেও নজনাকৈ ফজৰৰ আজানৰ পিছতেই মই মামাহঁতৰ ঘৰত বাইদেউক এৰি থৈ পলাই গুচি আহিলো নিজৰ ঘৰখনলৈ৷ 

তেতিয়ালৈকে জ্বলাই দিয়া আমাৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়খনো মেৰামতি কৰা হৈছিল৷  আমি পাটৰ বস্তালৈ পুনৰ বিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ গৈছিলো৷

পৰিৱেশ ক্ৰমাৎ সুস্থিৰতাৰ ফালে গতি কৰিছিল যদিও আমাৰ মনৰ পৰা আতংক দূৰ হোৱা নাছিল৷ নিশা হ’লে এদলে টোপনী মাৰিলে আনটো দলে গাওঁখনত পহৰা দিয়ে৷ 

এই ১৯৯৪ ৰ আন্দোলনত ৬০খনতকৈও অধিক গাঁও জ্বলাই কোটি কোটি টকাৰ সম্পত্তি ধ্বংস কৰাৰ সমন্তৰৈলকৈ শতাধিক লোকক হত্যা কৰা হৈছিল৷ নেলীৰ হত্যাকাণ্ডৰ দৰে '৯৪ৰ হত্যাকাণ্ডৰাে কোনাে বিচাৰ নহ’ল। যাৰ ফলত হত্যাকাৰীসকলে উৎসাহিত হৈ ১৯৯৬ চনৰ মে’ মাহত বঙাইগাঁও আৰু কোকৰাঝাৰত আক্রমণ কৰি ১৯৮জন চাওতাল লােকক হত্যা কৰে আৰু ২,৫০,০০০জন লােকক গৃহহীন কৰে। ১৯৯৮ চনত ২৫,০০০ চাওতাল আৰু কেইবা হাজাৰ নেপালী লােকক আৰু ১৯৯৯ চনৰ জুন মাহত ধুবুৰী জিলাত ৭,০০০ লােকক গৃহহীন কৰা হয়, যাৰ অধিকাংশই আছিল আদিবাসী লােক। ইয়াৰ উপৰি বাৰম্বাৰ বড়াে উগ্রপন্থীসকলৰ আক্ৰমণত বঙালী হিন্দু আৰু কোচৰাজবংশীসকলৰ বহু লােক গৃহহীন হ’ব লগা হৈছিল।

এইসমগ্র হত্যাকাণ্ডৰ অৱসান ঘটাবলৈ ২০০৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে বিএলটি, ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু কেন্দ্রীয় চৰকাৰৰ লগত ত্রিপাক্ষিক চুক্তি সম্পাদিত হয় আৰু সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচী মতে Bodoland Territorial Council (BTC) গঠন হয়। চুক্তি মতে কোকৰাঝাৰ, চিৰাং, ওদালগুৰি আৰু বাক্সা জিলা গঠন কৰি Bodoland Territorial Autonomous District (BTAD) হিচাপে ঘােষণা কৰা হয়। বিটিচি চুক্তি স্বাক্ষৰিত হ'ল যদিও এনডিএফবিয়ে উক্ত চুক্তিত স্বাক্ষৰ নকৰি স্বাধীন বড়াে ৰাজ্য গঠনৰ  দাবীৰে  সংগ্রাম অব্যাহত ৰাখিলে।আৰু ২০০৮ চনত পুনৰ ওদালগুৰিত ৮২ গৰাকী মুছলমান লােকক হত্যা কৰা হ’ল, য'ত ৪১ খন গাঁও ভস্মীভূত কৰা হৈছিল। ২০১২ চনত কোকৰাঝাৰ, চিৰাং আৰু বঙাইগাঁৱত সংঘটিত হোৱা শতাধিক মুছলমান লােক নিহত হােৱাৰ লগতে দেশী (উজানীয়া) থলুৱা কৃষক, কোচ-ৰাজবংশী লােকো আক্রান্ত হৈছিল আৰু প্রায় পাঁচ লাখ লােক গৃহহাৰা হ'ব লগা হৈছিল। ২০১৪ চনত কোকৰাঝাৰৰ বালাপাৰা, বাক্সাৰ নৰসিংবাৰী, নাৰায়ণগুৰি,নকে খাগ্রাবাৰী আৰু ছামথাইবাৰীত অর্ধশতাধিক মুছলমান জনতা নিধন কৰা হ’ল। উক্ত হত্যাকাণ্ডত ২২ জনতকৈও অধিক শিশু, ৩০জনতকৈও অধিক প্রাপ্তবয়স্ক পুৰুষ-মহিলাকে আদি কৰি অর্ধশতাধিক মুছলমান লােকক হত্যা কৰা হ’ল। এই হত্যাকাণ্ড ইমানেই বৰ্বৰ আছিল যে শিশুসকলক দুফাল কৰি হত্যা কৰাৰ সমান্তৰালকৈ পাৱাৰপাম্পত আছাৰি আছাৰি মগজু উলিয়াই হত্যা কৰা হৈছিল আৰু অধিকাংশক বেঁকী নদীত দলিয়াই হত্যা কৰা হৈছিল।।

মাথো বিটিএডিতেই নহয়, অসমৰ প্রাণকেন্দ্র গুৱাহাটী, বৰপেটাৰােড, কোকৰাঝাৰত ২০০৮ চনত ৰঞ্জন দৈমাৰী নেতৃত্বাধীন এনডিএফবিয়ে ধাৰাবাহিক বােমা বিস্ফোৰণেৰে অসম চৰকাৰৰ অস্তিত্বক প্রত্যাহ্বান জনাই ৯৯জন লােকক হত্যা, ৫৪০জন লােকক আহত কৰাৰ লগতে প্রায় ৩০ কোটি টকাৰ সম্পত্তি।

কেইদিনমান পূৰ্বে আমাৰ শালবাৰীৰ মহকুমাধিপতিৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰা মানাহ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হৈ বৰপেটাৰোডলৈ অহাৰ সময়ত বাৰেংগাবাৰী পোৱাৰ পাছত একে গাড়ীত থকা বন্ধু এজনে ক’লে— এদিন এই ঠাইত মোৰ বহুত ডাঙৰ বিপদ হৈছিল৷ কিমান ভয় লগা ঠাই নহয় নে ?— ঠাইখন এই কাৰণেই ভয় লগা যে তাৰ পৰা চাৰিও ফালে বহু দূৰলৈ বড়োৰ বাহিৰে অইন মানুহ নাই৷ বড়োসকলক মুছলমানকে আদি কৰি অইন প্ৰায় সকলোৱে ভয় কৰে৷ ভয় কৰাৰ কাৰণ দুটা৷ প্ৰথম- বড়োসকলৰ মাজত বিগত তিনি দশকে গা কৰি উঠা উগ্ৰপন্থী সংগ্ৰামীৰ বাবে মাৰণাস্ত্ৰ আছে৷ দ্বিতীয়তে- তেওঁলোকৰ ভাষা বুজি পোৱা নাযায়৷ বন্ধুজনৰ অভিজ্ঞতাৰ কথা পুনৰায় বৰ্ণনা কৰিলে— ‘তেতিয়া আবেলি সময়৷ বাইকত মোৰ পত্নীক লৈ এইফালেদি গৈ আছিলো৷ হঠাৎ এইখিনিতেই বাইকৰ পেট্ৰল শেষ হ’ল৷ এই সমগ্ৰ অঞ্চলত পেট্ৰ’ল নাই৷ বেলেগ মানুহ নাই৷  মই দেখা পালো৷ এবিঘামান দূৰত কেইজনমান কৃষকে একেলগে বহি পানীয় খাই আছে৷ মই অধিক আতংকিত হৈ পৰিলো৷ কি কৰিম এই পথাৰ খনত৷ কমপক্ষে দহ কিলো মিটাৰ দূৰত যোৱাৰ পিছতহে পেট্ৰ’ল পোৱা যাব৷ কথাবোৰ চিন্তা কৰোতে কৰোতে মই বাৰে বাৰে বাইকত ষ্ট্ৰাট কৰাৰ বৃথা চেষ্টা কৰি আছো৷ তেনেতে কৃষৰ মাজৰে পৰা এজন মোৰ ফালে আগবাঢ়ি আহিল৷ তেওঁ মদ খাই আছিল৷ হাতত দা এখনো আছে৷ মোৰ তেতিয়া হাত ভৰিত শক্তি নাই৷ লগত পত্নী৷ কিবা অঘটন ঘটিলে মোক কোনে ৰক্ষা কৰিব৷ মানুহজনে হয়তো মোক বুজি পাইছিল৷ তেওঁ অতি সাধাৰণ ভাবে মোক সুধিলে কি হৈছে বুলি, মই পেট্ৰ’লৰ কথা ক’লো৷ তেওঁ ক’লে— একো চিন্তা নকৰিব৷ মই আনি দি আছো৷ আপুনি ইয়াত থিয় হৈ থাকক৷ কথাখিনি কৈ মোৰ পৰা এক লিটাৰ পেট্ৰ’লৰ টকা লৈ গ’ল৷ তেওঁ মদ পান কৰি থকাসকলৰ ছাইকেল এখন লৈ বেগা বেগীকৈ বজাৰৰ ফালে গ’ল৷ মোৰ মনৰ আশংকা তেতিয়ালৈকে বৃদ্ধিহে পাই আছিল৷ এশ টকা লৈ তেওঁ উভতি আহিব নে নাই সেই বিষয়ে মনত বহু প্ৰশ্ন উদয় হৈছিল৷ মনত বহু আশংকা অহা-যোৱা কৰি আছিল৷ তেওঁৰ কথা সৰল যদিও মোৰ মনত ভাল ভাব জগাব পৰা নাই৷ তাতে মই ইছলাম ধৰ্মীয় বুলি বেশতেই ধৰিব পাৰি৷ প্ৰায় ৩০ মিনিট পিছত তেওঁ আধা লিটাৰৰ দুই বটল পেট্ৰ’ল আনি দি ক’লে— জনাব আপুনি ভয় নাখাব, আমি এনেই অলপ ফুৰ্টি কৰি আছো৷ কোনেও ক্ষতি নকৰে৷— তেওঁলোকৰ প্ৰতি থকা মোৰ মনৰ ভাব সম্পূৰ্ণ সলনি হৈ গ’ল৷ মানুহ জনে মোক নিৰ্ভয় কৰাৰ বাবে প্ৰথমেও চেষ্টা কৰিছিল৷ তেওঁৰ শেষৰ কথাবোৰে মোক বহু কথাই শিকাই থৈ গ’ল৷ যিজন মানুহে মোৰ পেট্ৰ’লৰ বাবে সৰ্ব শক্তিৰে ১৫-২০ কিলো মিটাৰ ছাইকেল চলাই আহিল তেওঁক মই সন্দেহ কৰিলো৷’ 

১৯৭৯ চনৰ পৰা ১৯৮৫ চনলৈ চলা অসম আন্দোলনৰ ফলশ্ৰুতিত ভাষিক অসমীয়া বা মূলসূতীৰ অসমীয়াৰ লগত ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুৰ মানসিক দূৰত্ব বৃদ্ধি পাইছিল যদিও সেই পৰিৱেশ ক্ৰমাৎ কমি কমি বিশ্বাসৰ পৰিৱেশ স্থাপন হৈ আছে৷ অৱশ্যে সেই অবিশ্বাসৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰাৰ বাবে এতিয়াও এটা মহলে অপচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে৷ একেদৰে ১৯৮৯, ১৯৯৪ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ সংঘটিত হোৱা হত্যা হিংসাৰ বাবে বড়োসকলৰ প্ৰতি মুছলমানকে আদি কৰি অইন সম্প্ৰদায়ৰ মনত প্ৰচণ্ড ভয়ৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি হৈছে৷ তাৰ বাবেই সন্ধিয়া হ’লেই বড়ো বসতি প্ৰধান অঞ্চলৰ মাজেৰে চলা-চল কৰাৰ বাবে বহুতে ভয় কৰে৷ সৰুতে আমি দেখিছিলো যে বড়োসকলে আমাৰ গাওঁৰ বিল খনলৈ মাছ, কুছিয়া, কেকোৰা, শামুক ধৰিবলৈ নাইবা এৰা গছৰ পাত নিবলৈ আহিছিল৷ শেহতীয়াকৈ সেই পৰিৱেশ দেখা নাযায়৷ এটা সময়ত মোৰ পিতৃয়ে আনন্দ বজাৰৰ পৰা ধান কিনি চাউল বনাই বিক্ৰী কৰা আছিল৷ পিতাই কোৱা মতে বড়োসকল বহুত সৰল মানুহ৷ তেওঁলোকে দৰ-দামৰ ক্ষেত্ৰত বেছি জটিলতা বুজি নাপায়, মিছা কথা নকয় আৰু আটাইতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ’ল প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে ৰক্ষা কৰে৷ ফলত তেওঁলোকৰ লগত ব্যৱসায়-বানিজ্য, চলন-ফুৰণ, কৃষি কৰ্ম কৰা বহুত সূচল৷

প্ৰশ্নন উত্থাপিত হয় যে এনে পৰিৱেশৰ উদ্ভৱ কিয় হ’ল যে বড়োসকলে অইন সম্প্ৰদায়ৰ পৰা দূৰলৈ গৈ থাকিল আৰু অইন সম্প্ৰদায়েও তেওঁলোকক ভয় কৰি থাকিব লগা হ’ল৷ এই সকলো কথাৰ মূল এটাই যে বড়োসকলৰ ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰিচয় সম্পৰ্কীয় আশংকা দূৰ কৰাৰ বাবে বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ছাত্ৰ সমাজৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সৰ্বস্তৰৰ ৰাইজে দীৰ্ঘ দিনে দাবী কৰি আহিছিল৷ কিন্তু ভাৰত চৰকাৰে তেওঁলোকৰ দাবী পূৰণ কৰা নাছিল৷ দীৰ্ঘদিনীয়া দাবীবোৰ পূৰণ নোহোৱাত তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা সহস্ৰ সংগ্ৰামীৰ সৃষ্টি হৈছিল৷

বিটিআৰ চুক্তিত উল্লেখ থকা অনুসৰি অসম চৰকাৰে ৰাজ্যৰ সহযোগী ভাষা হিচাপে দেৱনাগৰী লিপিত বড়ো ভাষাক স্বীকৃতি দিব৷ ফলত বড়ো ভাষাৰ প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰ ঘটিব৷ অইন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ লোকে ভাষাটোক শিকিব, বুজিব পাৰিব৷ বড়ো ভাষা যিহেতু অসমৰ মাটিৰ ভাষা গতিকে এই ভাষা চৰ্চা কৰা অসমৰ নাগৰিক সকলৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বিষয় হোৱা উচিত৷ তেতিয়াহে প্ৰকৃত সমন্বয় গঢ়ি উঠিব৷ সমান্তৰালকৈ ভাষা বুজি নোপোৱাৰ বাবে সৃষ্টি হোৱা ভয়ৰ পৰিৱেশো আঁতৰি যাব৷ ফলত বড়োসকলৰ লগত ব্যৱসায় বানিজ্য ভাল হ’ব৷ মোৰ চিনাকী এজন বিএছচি শিক্ষক মুছলিম উদ্দিনে বড়ো মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত চাকৰি কৰে৷ আন এগৰাকী অধিবক্তা ফজলুল হকে মুছলপুৰ কোৰ্টত কাম কৰে, তেওঁৰ ওচৰত অহা কামৰ অধিকাংশই বড়োসকলৰ৷ দুয়োজনে বড়ো ভাষা সলসলীয়াকৈ ক’ব আৰু লিখিব পৰাৰ বাবেই সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিব পাৰিছে আৰু তেওঁলোক নিজৰ কৰ্মকলৈ সুখী৷ একেদৰে বহু তেনে মানুহ লগ পাওঁ যিসকলে ধৰ্মীয় সংখ্যালঘু হোৱাৰ পিছতো ভাষাটোক ক’ব আৰু লিখিব পাৰে৷

Govt signs Bodo peace accord, ends decades-old armed movement for separate state: Photo- Hindustan Times

দ্বিতীয় ভয় আছিল বড়ো সংগ্ৰামীৰ হাতত থকা অস্ত্ৰ-সস্ত্ৰ৷ বিটিআৰ চুক্তিত এবছুৰ সভাপতি প্ৰমোদ বড়ো, সাধাৰণ সম্পাদক লৰেন্স ইছলাৰী, এনডিএফবিৰ ৰঞ্জন দৈমাৰী, গোবিন্দ বসুমতাৰী, বি ছাওৰাইগৌৰা, ধীৰেন্দ্ৰ বড়ো, ইউ বি পি অ’ৰ সভাপতি মিহিনেশ্বৰ বসুমতাৰী, অসম চৰকাৰৰ হৈ মুখ্য সচিব কুমাৰ সঞ্জয় কৃষ্ণ, ভাৰত চৰকাৰৰ হৈ কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰালয়ৰ যুটীয়া সচিব (উত্তৰ-পূৱ) সত্যেন্ৰ গাৰ্গ, সাক্ষী হিচাপে মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱাল, মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা, বিটিচিৰ মুখ্য কাৰ্যবাহগী সদস্য হাগ্ৰামা মহিলাৰীয়ে স্বাক্ষৰ কৰিছে৷ চুক্তিখনৰ জড়িয়তে মূলত বড়োসকলৰ দীৰ্ঘ দিনীয়া দাবীসমূহ মানি লৈ সমস্যাসমূহ সমাধান কৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে৷ চুক্তিখনৰ প্ৰতিটো কথা সঠিক সময়ত ৰূপায়ন কৰিলে নিশ্চিত ভাবে বড়োসকলৰ সমস্যা সমাধান হ’ব৷ একেদৰে বড়ো উগ্ৰপন্থীৰ বাবে জনগোষ্ঠীটোক ভয় কৰা লোকসকলৰ মনৰ পৰা ভয় আঁতৰি যাব৷ 

বিগত সময়তো দেখিছিলো যে এনে শান্তি চুক্তিৰ পিছতো বহুবাৰ মূল সমস্যাৰ সমাধান নহয়৷ ইয়াৰ অন্যতম উদাহৰণ অসম চুক্তি৷ অসম চুক্তিৰ প্ৰায় অধিকাংশ প্ৰতিশ্ৰুতি ইতিমধ্যে পূৰণ হ’লেও মূল দাবী বিদেশী সমস্যাৰ সমাধান এতিয়ালৈকে হোৱা নাই৷ ফলত অশান্তিবোোৰো আঁতৰি যোৱা নাই৷ ২০০৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে স্বাক্ষৰিত বিটিচি চুক্তিৰ ক্ষেত্ৰতো বহু কেৰোণ ৰৈ গৈছিল৷ সকলো বড়ো সংগ্ৰামীক আকোৱালী লোৱা হোৱা নাছিল আৰু মূল পৃথক ৰাজ্যৰ দাবীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা নাছিল৷ এইবেলি ২০২০ৰ ২৭ জানুৱাৰী তাৰিখে স্বাক্ষৰিত চুক্তিৰ জৰিয়তে পৃথক ৰাজ্যৰ মূল দাবীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে আৰু সকলো সংগ্ৰামীয়ে অসমৰ ভৌগোলিক পৰিসীমাৰ সংহতি অটুট ৰাখি তেওঁলোকৰ এক বিতং আৰু স্থায়ী সমাধানৰ বাবে ঐক্যমতত উপনীত হৈছে৷ এই চুক্তিৰ জৰিয়তে সকলো বড়ো উগ্ৰপন্থী বা সংগ্ৰামীক পুনৰ সংস্থাপনৰো ব্যৱস্থা কৰা হৈছে৷ অৰ্থাৎ অস্ত্ৰৰ ভয় মানুহৰ মনৰ পৰা ক্ৰমাৎ আঁতৰি যাব৷ এতিয়াৰে পৰা বিটিচিত হত্যা, হিংসা, ধনদাবী আদি বন্ধ হ’ব বুলি স্বস্থিৰ নিঃশ্বাস পেলাব পাৰি৷ 

এইখিনিতে মন কৰিব লাগিব যে বিগত কেইবছৰৰ পৰা প্ৰবল ভাবে বিটিচি অঞ্চলত বসবাস কৰা অইন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ লোকৰ মনত সৃষ্টি হৈ থকা আশংকাৰ বাবে অবড়োৰ নামত ৰাজনীতিৰো সৃষ্টি হৈছিল আৰু ভাৰত ভিতৰতে দ্বিতীয় বৃহৎ সংখ্যক ভোট লাভ কৰি অবড়োৰ প্ৰাৰ্থীয়ে জয়লাভ কৰিছিল৷ এই আন্দোলনে প্ৰবলৰূপ ধাৰণ কৰাৰ অন্যতম মূল বিষয় আছিল বিটিচিৰ সীমাক লৈ৷ ২০০৩ চনৰ বিটিচি চুক্তিত অজনজাতী বসতি প্ৰধান গাওঁ বিটিচিত অন্তৰ্ভূক্ত নহয় বুলি উল্লেখ থকাৰ পিছতো বহু অজনজাতী বসতি প্ৰধান গাওঁ বিটিচিৰ অন্তৰ্ভূক্ত হৈ আছিল৷ এইবেলিও বিটিআৰ চুক্তিত অজনজাতী বসতি প্ৰধান গাওঁ অন্তৰ্ভূক্ত নহয় বুলি উল্লেখ আছে৷ এই বিষয়টো ৰাজনৈতিক বিষয় হোৱা বাবে ভাৰতৰ গৃহমন্ত্ৰী অমিত সাহ আৰু অসমৰ বিত্ত মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই সংবাদ মাধ্যমত স্পষ্ট ভাবে কৈছে যে চুক্তিত উল্লেখ কৰা ধৰণেই বিটিআৰৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ হ’ব৷ অৰ্থাৎ বিটিআৰত জনজাতী বসতি প্ৰধান গাওঁ অন্তৰ্ভূক্ত হ’ব আৰু অজনজাতী বসতি প্ৰধান গাওঁ কৰ্তন হ’ব৷ 

স্থায়ী শান্তি প্ৰতিষ্ঠা আৰু উন্নয়নৰ স্বাৰ্থত ৰাজ্যৰ উগ্ৰপন্থী সমস্যাৰ স্থায়ী সমাধান হোৱা উচিত৷ সেই দিশত বৰ্তমান চৰকাৰৰ বিটিআৰ চুক্তি উল্লেখ যোগ্য পদক্ষেপ৷ অৱশ্যে এই সময়ত বড়ো নেতৃত্বৰ ওপৰত জনগোষ্ঠীটোৰ লগত অইন জনগোষ্ঠীৰ মাজৰ সমন্বয়ৰ সেঁতু নিৰ্মাণৰ মূল দায়িত্ব থাকিব৷ 

Read More